Geçtiğimiz günlerde hayatını kaybeden, kentin sevilen simalarından Uğraş Çiftçi, aynı zamanda 19 yaşında olan Demokrat Kocaeli’nin yayın hayatının tamamında yer almış, tam 19 yıl boyunca yazılar yazmıştı. Siyasetten dış politikaya kadar birçok konuya değinen Çiftçi, son yazısında ise toplumun bütünleşmesi gerektiğini anlatmıştı. İşte, Çiftçi’nin “Uçurumla ve Köprüler” başlıklı yazısı:

Günümüz dünyasında ülkelerin birbirlerine göre pozisyonlarını…

Çeşitli kriterlere göre tasnif edebiliriz…

Ama günün sonunda…

İki ana grupla karşılaşırız…

Yarışa devam eden ülkeler ve yenilmiş ülkeler…

*

Peki Türkiye bu sınıflandırmanın neresinde?

Sorusunu cesaretle sorup…

Yanıtlarını da cesaretle aramak zorundayız…

*

Türkiye maalesef…

İçeride; uçurumlarla ayrılmış mahallelere bölünmüş…

Küresel yarıştan kopmak üzere olan…

Kendi içinde kendisiyle mücadele eden bir ülkeye dönüşüyor…

*

Bu ülkenin enerjisi…

Kendi içindeki yıkıcı rekabetle tüketiliyor…

*

Jeopolitik olarak dünyanın vazgeçilmez bir kavşağında bulunuyor olmamızın getirdiği ayrıcalığı…

Hiç tükenmeyecek bir güç kaynağı…

Ve dünya sisteminin bu açmazı olarak görmenin rehavetiyle…

Tepe tepe kullanıyoruz…

*

Rekabet ve yarış deyince…

Aklımıza sadece kendi iç rekabetimiz geliyor…

*

Siyaset…

Toplumu bölmenin, parçalara ayırmanın, uçurumlar yaratmanın aracına dönüşmüş durumda…

*

Bu durum sürdürülebilir değildir…

Sürdürülemez de!

*

Mahalleler arasındaki uçurumları dolduracak…

Köprüler kuracak…

Toplumu birleştirecek…

İlgi ve dikkatimizi uluslararası rekabete çekecek…

Elbirliği, güçbirliği yaratacak…

Değer sistemimizi birleştirip bütünleştirecek…

Bir siyaset anlayışına acilen ihtiyacımız var!

*

Bu toplumu birleştirip güçlendirmek yerine…

Parçalara ayırıp birbiriyle tokuşturan siyaset mekanizması yerine…

Tespih taneleri gibi dağılmış…

Birbirinin karşıtına dönüştürülmeye çalışılan kurucu toplumsal değerlerimizi birbiriyle barıştıran…

Yeni, samimi, sorumlu, birleştirici siyaset anlayışına muhtacız!

*

Kutup ayı avcıları…

Çok değerli olan postu delip değerini düşürmemek için…

Buzun üzerine jilet koyup…

Üzerine bir miktar et koyarmış…

Taze et kokusuna gelen kutup ayısı…

Bu eti yerken…

Farkına varmadan…

Etin altındaki jiletin kestiği dilinden akan kendi taze kanını…

Büyük bir lezzetle emermiş…

Sonunda pusuda bekleyen avcı…

Kan kaybından ölen kutup ayısının derisini…

Hasarsız bir şekilde yüzer ve satarmış…

*

Ülkemizin bugünkü durumu da aslında bundan ibarettir!

*

Bu şekilde kutuplaşmış…

Bu derecede kendi içinde çatıştırılan bir toplum olmaya devam edersek…

Postu teslim etmemiz kaçınılmaz bir sondur!

*

Birbirimize lazımız…

Birbirimizin dostuyuz…

Ve önceki kuşaklardan teslim aldığımız bu vatanı…

Kendimizden sonraki kuşaklara…

Daha güçlü, daha zengin, daha huzurlu, daha mutlu şekilde devretmek borcuyla karşı karşıyayız!

*

Bu nedenle…

Mahallelerimiz arasında nerede bir uçurum görürsek…

Kolları sıvayıp…

Oraya bir köprü inşa etmek zorundayız!